U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

De leden van Accordeola 

Er was eens ….. een oom, mijn oom Herman. Als hij op z’n accordeon speelde was ik niet bij hem weg te slaan. Accordeon spelen, ja, dat wilde ik ook kunnen. M’n opa zou mij leren notenlezen. Hij had namelijk gespeeld in het Middelburgs Muziekkorps bij dirigent Jan Morks. Het liep echter anders. Fritsje ging op accordeonles bij meneer Adriaanse in de Walstraat in Vlissingen en maakte daar kennis met klavarskribo. Vrij snel kon je dan al eenvoudige liedjes laten klinken en in no time ook al heel wat meer. Na een jaar of 15 verdween m’n accordeon in de koffer om er pas 35 jaar later weer uit te komen. Zodoende liep ik gloriejaren van Accordeola en veel speelplezier mis.Jammer! Sinds 2007 omarm ik m’n instrument weer met passie en doe opnieuw mijn best bij Accordeola, nog steeds met ‘mijn’ klavarskribo. Overigens heeft het traditionele notenschrift nu ook geen geheimen meer voor me en dat komt goed van pas temidden van niet-klavarspelers

 

Frits Mol

Lid van Accordeola sinds  1-4-2007

 


Op 8 jarige leeftijd wou ik graag trompet leren spelen. Hiervoor moest je echter eerst blokfluit leren spelen. En als ik ergens een hekel aan heb is het een blokfluit. Een kennis speelde accordeon en dat leek ook wel wat. Ik werd lid van wat destijds nog vkmv heette, het latere accordeola. Inmiddels ben ik nu ruim 50 jaar lid van Accordeola en heb in deze tijd vele hoogte en natuurlijk ook weleens diepte punten meegemaakt. Ik speel nog elke woensdag met veel plezier op de repetitie. In al die jaren is Accordeola vooral een gezellige vereniging gebleven waar iedereen plezierig met elkaar omgaat. Ik hoop nog vele repetities en optredens te kunnen meemaken.

Bert Fleurbaay

Lid van Accordeola sinds 1-7-1965

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Toen ik 8 jaar was, had ik een vriendinnetje in de straat, die accordeonles had. Ik vond dat zo leuk, dat ik mijn ouders vroeg of ik dat ook mocht. Dat mocht en daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor.   Ik zie me nog gaan naar de muziekschool van dhr. Adriaanse in de Walstraat. Samen met mijn moeder trots lopend met mijn accordeon achterop de fiets. Eerst even langs opa en oma om te laten zien. Doordat het Klavarskribo-schrift was, kon ik snel liedjes spelen. Nu, 60 jaar later, speel ik daar nog steeds van.

Met Accordeola heb ik veel succesjaren gekend, maar ook mindere tijden. Ik speel nog steeds met veel plezier en de sfeer in het orkest is heel goed. Mede daardoor ben ik altijd blijven spelen. Vooral toen het op persoonlijk vlak wat minder liep, hebben mijn medespelers mij erdoorheen gesleept.

Ik hoop het nog lang vol te houden, want met zijn allen muziek maken is toch wel erg leuk.

Ans Boone.

 

Lid vanaf de oprichting. 21-11-1959

 


Mijn ouders ben ik nog steeds dankbaar dat ik op mijn 9e jaar naar accordeonles mocht bij de heer Adriaanse in de Walstraat in Vlissingen. Hij gaf les in het Klavarskribo. Later ben ik overgestapt op het notenschrift bij de heer Harthoorn, de eerste dirigent van wat nu accordeonvereniging Accordeola is. Deze man kwam helemaal op z’n brommertje uit ‘s Heerenhoek om privéles aan huis te geven. Ook heb ik les gehad van Jaap Colijn, een lid van de vereniging en van de voormalig dirigent, Harry Schroevers.

Van 1977 tot en met 1979 heb ik meegedaan aan de jaarlijkse voorspeeldag ‘Solisten’ in Wilhelminadorp. Daar werd je op spel en techniek beoordeeld door een commissie en kreeg je een rapportcijfer. Jammer genoeg ben ik hiermee op het een-na-hoogste niveau (Afdeling 1) gestopt. In 1984, toen Accordeola 25 jaar bestond, heb ik met veel plezier meegewerkt aan de productie van een grammofoonplaat.

 

Accordeonspelen is de rode draad in mijn leven, evenals Accordeola. Ik ben blij dat ik in september 2015 weer plaats heb genomen in het orkest. Wel heb ik gekozen voor Klavarskribo. Het muziekschrift waar Accordeola zijn bestaan aan heeft te danken.

 

Ria van Hal

Lid van Accordeola sinds 1-11-2015

 


Hallo, 
Ik ben Ineke van Soelen-Riedijk. 
Sinds 1 mei 2012 speel ik de baspartij op keyboard. 
Maartje heeft mij hiervoor gevraagd toen het orkest geen bassist had. 
We kenden elkaar doordat ze ons huis had gekocht en wist dat ik piano speelde. 
In het begin was het heel erg wennen. Ik had nog nooit in een orkest gespeeld. 
Nu ben ik blij dat ik toen ja heb gezegd en is de woensdagavond voor mij een ontspannende, gezellige en leerzame avond. 

 

Ineke van Soelen-Riedijk

 

Lid van Accordeola sinds 1-5-2012

 

 

 

 

 


Van mijn eerste accordeonles tot Accordeola.
 
In 2005, ben ik na 36 jaar bij onze zolderopruiming, mijn oude accordeon weer tegengekomen.
Een aantal verhuizingen was deze meeverhuisd, maar steeds achter op zolder terecht gekomen.
 
Ik had op elf jarige leeftijd een jaartje muziekles. Ik woonde toen in Utrecht.
Op mijn 12e jaar verhuisden wij naar Zuid Beveland, hier is nooit meer iets van muziekles gekomen. Paarden waren toen jaren mijn lust en mijn leven en daardoor geen tijd meer voor mijn accordeon.
 
Die bewuste dag van de 'vondst' van mijn oude accordeon vond ik ook in de koffer de muziekstukjes die ik op elf-jarige leeftijd speelde. 
Toen ik boven op zolder mijn accordeon op mijn schoot nam, speelde ik de stukjes achter elkaar.
Ik wist zelfs alle bassen nog te vinden die ik toen had geleerd.
Ik vond het direct weer zó leuk, dat ik erover dacht om weer op les te gaan.
Zo gezegd zo gedaan en mij aangemeld bij de muziekschool in Goes.
Ik kreeg en krijg nog steeds les van Inge Kusters.
Ook mijn zwager Wim was inmiddels 'aangestoken' met het accordeonvirus en ging dat jaar ook mee naar de muziekschool.
Heel veel plezier hadden wij er samen in en kochten allebei een nieuwe accordeon.
Beide behaalde wij ons A en B examen.
 
Omdat in een orkest spelen ons ook erg leuk leek, melden wij ons aan bij een vereniging.
Nou, dat viel voor mij in het begin niet mee, pff... wat moeilijk soms.
Maar goed studeren, heel veel oefenen en het ging steeds beter. 
Een van de dingen die ik hier leerde was "doorspelen", want als jij even stopt, gaat iedereen gewoon door!
Dus.... even stoppen en opnieuw beginnen, dat leer je wel snel af!
 
In 2014 sloten wij ons samen aan bij de Vlissingse Accordeonvereniging Accordeola.
Wat een warm welkom en wat een mooie muziek speelde zij op deze vereniging.
Ik speel hier de derde partij.
Nog steeds is het hard studeren en heel veel oefenen.
Maar als je iets leuk vindt, dan ga je er ook voor.
Iedere woensdagavond kijk ik weer uit naar de repetitie om er samen met de andere leden een mooie, gezellige en muzikale avond van te maken.
 
Marian Kreemers - de Winter

Lid van Accordeola sinds 1-7-2014

 


Marco Floresse

 

Lid van Accordeola sinds 1-12-2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ethel Prevoo

 

Lid van Accordeola sinds 1-12-1982

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Michel Prevoo

 

Lid van Accordeola sinds  1-9-2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Maroesja van Sabben 

 

Lid van Accordeola sinds  1-9-2005

 

 

 

 

 

 

 

 


  Wim Tange

 

 

Lid van Accordeola sinds  1-7-2014

 

 

 

 

 

 

 


Dymphna Bakker-ten Hacken

 

Lid van Accordeola sinds  1-3-2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Piet de Klerk

 

Lid van Accordeola sinds  1-12-1999

 

 

 

 

 

 

 

 


Martin Dronkers

 

Lid van Accordeola sinds  1-6-2004

 

 

 

 

 

 

 


Chris Berg

 

Lid van Accordeola sinds  1-11-2011

 

 

 

 

 


 

 Via een vriendinnetje ontdekte ik op ongeveer 12-jarige leeftijd de accordeon. Ik heb een paar jaar lessen gevolgd bij een particuliere leraar. Waarom ik gestopt ben, weet ik eigenlijk niet. Misschien i.v.m. huiswerk. Vele, vele jaren later liet ik mij bij vrienden ontvallen, dat ik ooit accordeon had gespeeld. Ik was inmiddels gestopt met werken. Vrienden en echtgenoot haalden mij over om het toch weer eens te proberen. Ik kreeg een accordeon en muziek mee van mijn vriendin. Ik vond het hart-stik-ke leuk, maar om nou weer zelf een accordeon aan te schaffen......... Mijn echtgenoot kwam onverwacht met een accordeon op zicht thuis. Een hele grote, 120 bassen! Dat leek me te veel van het goede. Dus gingen we samen op pad om een accordeon uit te zoeken. Ik viel voor een kleine accordeon met 72 bassen. Vervolgens lessen gevolgd. Mijn lerares stimuleerde mij om mee te doen aan een workshop. Daar zag ik he-le-maal niks in, want ik had het al moeilijk om niet in de war te raken, als zij de tweede stem speelde. Kortom, toch gegaan. Ik bracht er niks van terecht, maar  het samenspelen beviel me. Met veel oefenen ging het langzaamaan beter. Mijn lerares was in die tijd dirigente van Accordeola. Zo ben ik bij dit orkest gekomen. Ik ben nu al ruim 10 jaar lid en ik geniet er van! De repetitie is voor mij een gezellig avondje uit met leuke mensen.

 

                                                                                                Maartje Hamel

 

                                                                                               Lid van Accordeola sinds  1-12-2005